Niezawodny hosting strony dla firm Maszyny leśne elektrownie wiatrowe

Przyczyny powstawania krakowskich ogrodów nie były wyjątkowe na tle innych parków publicznych. Rozwój terytorialny miasta, wzrost zaludnienia, a co za tym idzie powstawanie dzielnic o gęstej zabudowie stworzyły potrzebę otwierania ogrodów publicznych przeznaczonych do wypoczynku i rekreacji szerokich rzesz ludności.

Ze względu na gęstą zabudowę centrum miasta powstawały one głównie na peryferiach. Tak założono Park doktora Jordana w 1888 roku i Park im. Wojciecha Bednarskiego w 1896 roku. Omawiane parki, mimo iż powstały z przyczyn „typowych”, wyróżniają się jednak ideami, jakie towarzyszyły ich powstaniu. Pod tym względem są wyjątkowe, jeśli nie w skali światowej, to na pewno krajowej.

Park im. W. Bednarskiego powstał na terenie rekultywowanym po kamieniołomie. J. Torowska zauważa, że być może był on wzorowany na paryskim parku Buttes Chaumont, również powstałym w miejsce dawnego kamieniołomu i terenów do niego przyległych. Dodaje, że do dzisiejszego dnia podgórski park pozostaje jedynym przykładem świadomej rekultywacji terenów poprzemysłowych w Krakowie.